سابقه و هدف: پوسیدگی دندان از بیماری هایی است که شیوع بالا در جهان دارد. استفاده از مواد گیاهی برای پیشگیری و درمان این بیماری به دلایل مختلف از جمله افزایش مقاومت باکتری ها به آنتی بیوتیک ها، هزینه بالا و اثرات نامطلوب بعضی از مواد شیمیایی استفاده شده در دندانپزشکی مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی اثر اسانس گیاه شاه اسپرم بر روی استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس سانگوئینیس انجام شد مواد و روش ها: در این تحقیق اندام هوایی گیاه شاه اسپرم به روش تقطیر با آب اسانس گیری شد، اثر ضد میکروبی اسانس در غلظت های (12/5، 25، 50 و 100 µ g/ml) مورد بررسی قرار گرفت. جهت بررسی فعالیت ضد میکروبی اسانس از روش دیسک دیفیوژن استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج بدست آمده مشخص گردید اسانس گیاه شاه اسپرم بر علیه باکتری های استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس سانگوییس در غلظت100 µ g/ml موثر بود. این تاثیر در مقایسه با دهانشویه ایرشا بیشتر و در مقایسه با دو دهانشویه کلر هگزیدین و اورال کمتر بود ولی این اختلاف معنی دار نبود. به عبارت دیگر اسانس شاه اسپرم در غلظت 100 µ g/ml معادل با دو دهانشویه اورال بی و کلر هگزیدین موثر بود. این تاثیر در غلظتهای 50 و µ g/ml 25 وجود داشت ولی در مقایسه با گروههای کنترل کمتر بود. در غلظت 12. 5 µ g/ml تاثیری دیده نشد. نتیجه گیری: به نظر می رسد می توان از اسانس گیاه شاه اسپرم در غلظت 100 µ g/ml در طراحی و تولید دهانشویه های آنتی باکتریال برای مطالعات بیشتر آزمایشگاهی و بالینی استفاده گردد.

به دلیل مقاومت روز افزون باکتری های بیماریزا به آنتی بیوتیک های جدید پژوهش گران در پی یافتن مواد ضدمیکروبی با منشأ گیاهی به عنوان جایگزین آنتی بیوتیک های غیر مؤثر هستند. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی اثر ضدباکتریایی عصاره هیدروالکلی گیاه آویشن دنایی بر روی باکتری های شیگلا فلکسنری، یرسینیا انتروکولیتیکا و استرپتوکوکوس سالیواریوس می باشد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، گیاه آویشن دنایی جمع آوری و عصاره گیاه به روش خیساندن (ماسراسیون) تهیه و اثرات ضد میکروبی این گیاهان در رقت های 65/0، 25/1، 5/2، 5 و 10میلی گرم بر لیتر با استفاده از روش انتشار در دیسک بر روی باکتری های شیگلا فلکسنری، یرسینیا انتروکولیتیکا و استرپتوکوکوس سالیواریوس در مقایسه با آنتی بیوتیک های پنی سیلین، جنتامایسین، تتراسایکلینو ونکومایسین تعیین و قطر هاله عدم رشد اندازه گیری شد.  هم چنین حداقل غلظت مهار کننده رشد (MIC) و حداقل غلظت کشندگی (MBC) عصاره ها بر علیه سه باکتری موردنظر تعیین گردید. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد که عصاره گیاه آویشن بر استرپتوکوکوس سالیواریوس در غلظت 10 میلی گرم بر لیتر بیش ترین اثر را داشته و قطر هاله عدم رشد 33/20 اندازه گیری گردید. هم چنین  این عصاره ها بر روی باکتری یرسینیا هیچ اثری نداشتند. برای اثرمتقابل آنتی بیوتیک در باکتری حداکثر قطر هاله عدم رشد برای آنتی بیوتیک تتراسایکلین و باکتری استرپتوکوکوس به دست آمد، اما در اثر متقابل آنتی بیوتیک ونکومایسین و باکتری یرسینیا هاله ای تشکیل نشد. مقدار MIC مربوط به گیاه روی باکتری های استرپتوکوکوس سالیواریوس و شیگلا فلکسنری مقدار مشابهی را نشان داد که برابر 65/0 میلی گرم بر لیتر بود و مقدار MIC روی باکتری یرسینیا انتروکولیتیکا برابر25/1 میلی گرم برلیتر به دست آمد. هم چنین مقدار مؤلفه MBC برای گیاه آویشن دنایی روی باکتری یرسینیا و شیگلا برابر 5/2 میلی گرم بر لیتر و برای باکتری استرپتوکوکوس سالیواریوس برابر 25/1میلی گرم بر لیتر به دست آمد. نتیجه گیری: بنابراین، عصاره هیدرو الکلی گیاه آویشن دارای اثر بازدارندگی بوده و این عصاره بر باکتری استرپتوکوکوس اثر بیش تری نسبت به دو باکتری یرسینیا و شیگلا نشان می دهد.

سابقه و هدف: درمان دارویی پوسیدگی دندان احتمال واکنش های آلرژیک را تسهیل و مقاومت میکروبها به آنتی بیوتیکها را افزایش می دهد. این مطالعه به منظور بررسی اثرات ضدمیکروبی و تعیین ترکیبات فنلی موجود در عصاره هیدروالکلی آلوئه ورا و شیرین بیان بر روی چهار باکتری عامل پوسیدگی دندان در شرایط آزمایشگاهی انجام شد.مواد و روش ها: دراین مطالعه تجربی، عصاره هیدروالکلی برگ آلوئه ورا و ریشه شیرین بیان به روش پرکولاسیون تهیه و پس ازتهیه سویه های استاندارد استرپتوکوکوس موتانس، استرپتوکوکوس سالیواریوس، استرپتوکوکوس سانگوئیس، اکتینومایسس ویسکوزوس و اثر ضد باکتریایی عصاره ها به روش میکروبراث دایلوشن تعیین گردید. همچنین غلظت ترکیبات فنلی، فلاونوئیدی و فلاونولی موجود در عصاره این دو گیاه به روش OD متری تعیین گردید.یافته ها: غلظت فنل تام، فلاونول و فلاونوئیدها عصاره آلوئه ورا بترتیب 37، 3 و10 میلیگرم/گرم و در عصاره شیرین بیان بترتیب 36، 78 و 14 میلیگرم/گرم بود. میزان MIC و MBC عصاره شیرین بیان برای استرپتوکوکوس موتانس به ترتیب 0.5 و 1، استرپتوکوکوس سالیواریوس به ترتیب 0.25 و 0.5، استرپتوکوکوس سانگوئیس به ترتیب 0.125 و 0.5 و اکتینومایس ویسکوزوس به ترتیب 0.25 و 0.5 میلیگرم/میلی لیتر محاسبه شد. میزان MIC و MBC عصاره آلوئه ورا استرپتوکوکوس موتانس بترتیب 4 و 16، استرپتوکوکوس سالیواریوس بترتیب 0.5 و 2، استرپتوکوکوس سانگوئیس بترتیب 1 و4و اکتینومایسس ویسکوزوس به ترتیب1و2 میلیگرم/ میلی لیتر محاسبه گردید. MIC و MBC عصاره آلوئه ورا (4 و 16 میلیگرم/میلی لیتر) به طور معنی داری بیشتر از عصاره شیرین بیان (0.5 و1 میلیگرم/میلی لیتر) بود (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که عصاره شیرین بیان با دارا بودن ترکیبات فنلی بیشتر نسبت به عصاره آلوئه ورا اثر ضد میکروبی روی باکتریهای مورد مطالعه داشته و مقاومت استرپتوکوکوس موتانس در مقابل عصاره های این دو گیاه بیش از 3 باکتری دیگر بوده است.

سابقه و هدف پلاک دندان در واقع یک بیوفیلم است که در سطح دندان ایجاد می شود. ضایعات پوسیدگی به علت تغییرات اکولوژیکی نامناسب در فلور میکروبی بیوفیلم پلاک، ایجاد می شود. در این مطالعه اثر باکتریوسین لاکتوباسیلوس کازیی پروبیوتیک جدا شده از شیر بر تشکیل بیوفیلم توسط استرپتوکوکوس سالیواریوس مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها در این مطالعه مقطعی، جداسازی 3سویه لاکتوباسیلوس کازیی پروبیوتیک از نمونه های شیر غنی سازی و کشت در محیط MRS Broth و MRS Agar در جار شمع دار ((Candle jar صورت گرفت. شناسایی اولیه لاکتوباسیلوس کازیی با تست های تخمیری قند و سایر تست های بیوشیمیایی مربوطه صورت پذیرفت، سپس با PCR و سکانس 16srDNAتوالی های به دست آمده، تایید شد. تخلیص نسبی باکتریوسین از روش رسوب دهی با سولفات آمونیوم انجام و وزن مولکولی آن به وسیله SDS-PAGE اندازه گیری و فعالیت آن سنجیده شد. جدایه های استرپتوکوکوس سالیواریوس از پلاک دندانی جداسازی و به صورت فنوتیپی و بیوتیپی شناسایی شدند. تایید مولکولی جدایه های به دست آمده با استفاده از ژن اختصاصی gtfKبا روشPCR انجام شد. توانایی تشکیل بیوفیلم استرپتوکوکوس سالیواریوس و بررسی اثر باکتریوسین بر تشکیل بیوفیلم با میکروتیترپلیت سنجیده شد. یافته ها پس از تخلیص نسبی باکتریوسین 3 سویه لاکتوباسیلوس کازیی پروبیوتیک جداسازی شده از شیر، در سنجش وزن مولکولی آن ها به روشSDSPAGE دو نمونه 3LC و LC1 باندهایی به ترتیب با وزن مولکولی 35 تا 40 کیلودالتون و حدود 75 کیلو دالتون تشکیل دادند. مایع رویی حاصل از کشت لاکتوباسیلوس کازیی و باکتریوسین ها، اثرات ضدباکتریایی علیه جدایه های استرپتوکوکوس سالیواریوس از پلاک دندانی و تشکیل بیوفیلم توسط این باکتری را نشان دادند. استنتاج طبق نتایج این مطالعه باکتریوسین لاکتوباسیلوس کازیی توانایی مهار رشد استرپتوکوکوس سالیواریوس و نیز کاهش تشکیل بیوفیلم را دارند و جایگزین مناسبی برای استفاده در صنایع بهداشت دهان می باشند.

سابقه و هدف: استرپتوکوک سالیواریوس میکروارگانیسمی است که مکررا در افراد مبتلا به پوسیدگی دندانی و بیماری های پریودنتال از حفره دهان جدا می شود. فتودینامیک تراپی نیز به عنوان یک روش درمانی ضدمیکروبی موثر و نوین؛ مورد توجه است و آثار ضد میکروبی قوی همراه با دسترسی بهتر به مکان های غیرقابل دسترسی درمان های روتین نشان داده، به علت کم بودن تعداد مطالعات انجام شده بر روی تاثیر فتودینامیک تراپی بر استرپتوکوک سالیواریوس و نتایج متضاد، این تحقیق با هدف بررسی اثر ضد میکروبی فتودینامیک تراپی با واسطه ایندوسیانین گرین بر استرپتوکوک سالیواریوس در دانشکده دندانپزشکی آزاد اسلامی تهران انجام شده است. مواد و روش ها: این تحقیق Experimental بر روی پنج گروه (هر گروه شامل نه نمونه و در مجموع بر روی 45 نمونه) با استفاده از لیزر دایود 810 نانومتر و ماده واسط ایندوسیانین گرین (پریوگرین) بر روی استرپتوکوک سالیواریوس ATCC=7073 انجام شد. گروه های مورد مطالعه به شرح زیر بود: 1-استرپتوکوک سالیواریوس به تنهایی (کنترل منفی) 2-استرپتوکوک سالیواریوس با ایندوسیانین گرین 3-استرپتوکوک سالیواریوس باتابش لیزر 810 نانومتر 4-استرپتوکوک سالیواریوس با واسط ایندو سیانین وتابش لیزر 810 نانومتر 5-استرپتوکوک سالیواریوس با کلرهگزیدین (کنترل مثبت). تابش لیزر به صورت ممتد و توان 200 میلی وات در 60 ثانیه با انرژی دانسیته 28. 15 ژول بر سانتی متر مربع صورت گرفت. معیارتاثیرضدمیکروبی؛ اندازه گیری قطر هاله عدم رشد پس از کشت میکروبی بود که جهت مقایسه آن بین گروه ها از آزمون آماری Man-U-Whitney و نرم افزارSPSS, version) 21) استفاده شد. یافته ها: براساس این مطالعه تاثیر لیزر دیود 810 نانومتر بر استرپتوکوک سالیواریوس از تاثیر فتودینامیک تراپی (لیزر + ایندوسیانین)، ایندوسیانین تنها و کلرهگزیدین به طور معنی دار بیشتر بود. تابش لیزر 810 سبب شد رشد باکتری به صفر برسد. پس از لیزر 810، براساس میانگین قطر هاله های عدم رشد به ترتیب موثرترین ها: کلرهگزیدین، لیزر + ایندوسیانین (فتودینامیک تراپی) و در نهایت ایندوسیانین بودند، هر چند آزمون آماری تفاوت معنا داری میان این سه گروه از جهت تاثیر آنتی میکروبیال نشان نداد. نتیجه گیری: تحت شرایط اجرای این تحقیق، تابش لیزر؛ لیزر + ایندوسیانین و ایندوسیانین تنها توانستند از کلونیزاسیون میکروبی بکاهند و در این میان تابش لیزر دیود با طول موج 810 نانومتر از نوع Infrared تاثیر ضد میکروبی بیشتری بر استرپتوکوک سالیواریوس داشت.

زمینه و هدف: لاکتوباسیلوس سالیواریوس، باکتری پروبیوتیک شناخته شده ای است که از دستگاه گوارش انسان و حیوانات جدا می­ شود. هدف از این مطالعه، جداسازی لاکتوباسیلوس سالیواریوس از شیر خام گاومیش و شناسایی مولکولی و بررسی ویژگی های ضدمیکروبی آن در شرایط آزمایشگاهی است. مواد و روش کار: تعداد 20 نمونه شیر خام گاومیش از دامداری­ های سنتی و صنعتی شهرستان ارومیه تهیه و پس از انتقال به آزمایشگاه، روی محیط MRS کشت داده شدند. در ادامه کلنی­ های مشکوک از نظر شکل و خصوصیات بیوشیمیایی انتخاب و به منظور تعیین گونه ی آنها از روش واکنش زنجیره­ ای پلی­ مراز و به دنبال آن چندشکلی طولی قطعه ی محدودشونده (PCR-RFLP) و تعیین توالی نوکلئوتیدی ژن 16S rRNA استفاده شد. اثرات ضدمیکروبی لاکتوباسیلوس سالیواریوس و مایع رویی آن بر علیه لیستریا منوسیتوژنز، سالمونلا تیفی­ موریوم، اشریشیا کلی و استافیلوکوکوس اورئوس به ­ ترتیب به روش نقطه ­ ای و دیسک بررسی شد. همچنین هیدروفوبیسیتی سطحی باکتری به روش اتصال باکتری به هیدروکربن گزیلن و تولئن ارزیابی شد. یافته ها: از 60 جدایه ی مشکوک به دست آمده از شیر گاومیش، پس از تعیین توالی نوکلئوتیدی، تعداد 23 جدایه ی مختلف از باکتری ­ های اسید لاکتیک شناسایی شد که فقط یک جدایه لاکتوباسیلوس سالیواریوس بود. جدایه ی لاکتوباسیلوس سالیواریوس اثر مهاری معنی­ داری در مقایسه با باکتری استاندارد، بر عوامل بیماری ­ زای مطالعه شده داشت. بیشترین و کمترین اثر مهاری به ترتیب در استافیلوکوکوس اورئوس و سالمونلا تیفی­ موریوم مشاهده شد. هیدروفوبیستی باکتری نسبت به گزیلن 55/3 درصد و تولئن 55/6 درصد گزارش شد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شیوع جنس لاکتوباسیلوس در شیر گاومیش بسیار پایین است و لاکتوباسیلوس سالیواریوس جداشده از خصوصیات ضدمیکروبی منحصربه فردی در مقایسه با باکتری پروبیوتیک استاندارد برخوردار است.

با افزایش تمایل مردم به مصرف محصولات لبنی ارگانیک، همواره خطر سویه¬های میکروبی بیماری¬زا در محصولات محلی وجود دارد. ماست گوسفندی محلی به عنوان یک محصول ارگانیک از باارزش¬ترین محصولات لبنی در ایران است. هدف از این مطالعه تشخیص فنوتیپی و مولکولی باکتری¬های اسید لاکتیک جدا شده از ماست گوسفندی همدان و بررسی خواص بیماری زای آن ها است. جدایه¬های لاکتیکی از نمونه¬های ماست از نظر فنوتیپی و مولکولی با تکثیر ناحیه 16S rDNA توسط واکنشPCR  و به دنبال آن توالی¬یابی شناسایی شدند. خصوصیات بیماریزایی و ایمنی جدایه¬ها شامل مقاومت به آنتی¬بیوتیک، همولیز سلول¬های خونی، فعالیت¬¬¬های آمینواسید دکربوکسیلازی، DNase، و ژلاتینازی بررسی شدند. 47 باکتری از نمونه¬های ماست جدا شدند و تنها 22 جدایه گرم مثبت و کاتالاز منفی بودند. براساس نتایج، جدایه¬ها از نظر مولکولی به عنوان 4 لاکتوباسیلوس هلوتیکوس، 5 انتروکوکوس موری، 2 استرپتوکوکوس سالیواریوس زیرگونه ترموفیلوس، 5 لاکتوباسیلوس هلوتیکوس و 6 لاکتوباسیلوس دلبروکی زیرگونه بولگاریکوس تشخیص داده شدند. شناسایی فنوتیپی همچنین حضور جدایه¬هایی که متعلق به تولید ماست بودند را تایید کرد. ارزیابی خواص بیماری زایی گونه¬های مرتبط با تولید ماست، استرپتوکوکوس سالیواریوس زیرگونه ترموفیلوس و لاکتوباسیلوس دلبروکی زیرگونه بولگاریکوس، تایید کرد که تنها دو جدایه از لاکتوباسیلوس دلبروکی زیرگونه بولگاریکوس(HL1, HL2)  به عنوان کشت آغازگر برای تولید ماست ایمن هستند

مقدمه: ورم پستان یکی از شایع ترین و مهم ترین بیماری های گله های گاو شیری است. ورم پستان یک بیماری التهابی غده پستان است که به وسیله عوامل عفونی زیادی ایجاد می شود. استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس به فراوانی از نمونه های شیر ورم پستانی گاو جدا شده اند.مواد و روش ها: در کل 123 نمونه شیر از گاوان مبتلا به ورم پستان بالینی جمع آوری و بلافاصله به آزمایشگاه انتقال داده شد. شیر این مطالعه، به منظور بررسی میزان شیوع استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس در شیر گاوان مبتلا به ورم پستان بالینی در گاوداری های صنعتی اطراف اصفهان، انجام شد های ورم پستانی به وسیله آزمایش ورم پستان کالیفرنیایی تایید و همه نمونه ها با استفاده از آزمایش های میکروبی و بیوشیمیایی آزمایش شدند. در نهایت همه 123 نمونه با واکنش زنجیره ای پلیمراز دوباره ارزیابی شدند.نتایج: نتایج روش کشت نشان داد که باکتری های استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس به ترتیب در 13 و 7.31 درصد از نمونه های شیر، تشخیص داده شدند. واکنش زنجیره ای پلیمراز نشان داد که باکتری های استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس به ترتیب در 19.51 و 10.56 درصد از نمونه های شیر تشخیص داده شدند.بحث و نتیجه گیری: نتایج این بررسی نشان داد، واکنش زنجیره ای پلیمراز برای تشخیص دو باکتری استرپتوکوکوس آگالاکتیه و استرپتوکوکوس یوبریس از دقت بالایی برخوردار است. ما استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز را برای کنترل کیفیت میکروبی نمونه های شیر، پیشنهاد می کنیم.

سابقه و هدف: آنزیم سیالیداز با تجزیه گلیکوپروتئین و گانگلیوزیدهای سطح سلول موجب تغییرات فیزیولوژی سلول و در نتیجه افزایش بیماری زایی می گردد. امروزه سیالیدازها در میکروارگانیسم های مختلفی مانند باکتری ها، پروتوزوآها و غیره جداسازی شده اند. بنابراین یافتن منابع ارزان و در دسترس جهت تولید آنزیم ها از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد. این مطالعه با هدف جداسازی باکتری های مولد سیالیداز از فلور طبیعی دهان انجام گرفت.مواد و روش ها: این پژوهش به صورت مقطعی – توصیفی بر روی 94 نمونه سواب تهیه شده از دهان از افراد مراجعه کننده به واحد دندانپزشکی شهریار انجام شد. برای جداسازی و تعیین هویت باکتری ها از محیط کشت ها وآزمون های اختصاصی استفاده گردید. با استفاده از آزمون حساس فلورومتریک '2-(4-متیل آمبلیفریل)-a-DN استیل نورامینیک اسید به عنوان سوبسترا، باکتری های مولد سیالیداز شناسایی شدند. همچنین میزان پایداری آنزیم در pH و دماهای متفاوت مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: در مطالعه حاضر باکتری های جداسازی شده به جنس های استرپتوکوکوس، باکتریوئیدس، فوزوباکتریوم، کاپنوسیتوفاگا و اکتینوباسیلوس تعلق داشتند. استرپتوکوک های جدا شده با 98% تشابه متعلق به گونه های استرپتوکوکوس نمونیه، استرپتوکوکوس میوتانس، استرپتوکوکوس سانگوئیس، استرپتوکوکوس سالیواریوس و استرپتوکوکوس ارالیس بودند. بیشترین فعالیت آنزیم سیالیداز در استرپتوکوک ها و باکتریوئیدس ها در pH بهینه 6 و دمای 35 درجه مشاهده گردید. همچنین تولید آنزیم به موازات رشد باکتری انجام پذیرفت.نتیجه گیری: میکروفلور طبیعی دهان افراد سالم حاوی تعداد زیادی از باکتری مولد آنزیم سیالیداز می باشد که می تواند به عنوان منبعی ارزان و در دسترس در تولید آنزیم در مصارف صنعتی و پزشکی بکار گرفته شود.

مقدمه: کاندیدا آلبیکانس، می تواند باعث افزایش ریسک ابتلا کودکان به پوسیدگی زودرس دوران کودکی شود و همچنین می تواند پتانسیل پوسیدگی زایی استرپتوکوکوس موتانس را افزایش دهد. ولی اثر این دو میکروارگانیسم بر یکدیگر بر روی پوسیدگی به صورت تجربی به طور کامل ارزیابی نشده است. هدف این مطالعه، بررسی رابطه ی کاندیدا آلبیکانس و استرپتوکوکوس موتانس با پوسیدگی زودرس دوران کودکی بود.مواد و روش ها: این مطالعه ی مورد- شاهدی، روی30 کودک 6-3 سال (15 کودک دارای پوسیدگی زودرس دوران کودکی و 15 کودک بدون پوسیدگی) انجام شد. این مطالعه در سال 1399 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) انجام شد. نمونه های بزاق غیرتحریکی از کودکان جمع آوری گردید. از محیط کشت کروم آگار کاندیدا جهت تشخیص کاندیدا آلبیکانس و از محیط کشت میتیس سالیواریوس باسیتراسین آگار جهت تشخیص استرپتوکوکوس موتانس استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری Chi-square، Mann- Whitney وPearson  استفاده گردید (0/05 = α).یافته ها: ککلنی های استرپتوکوکوس موتانس در 100 درصد موارد پوسیدگی زودرس دوران کودکی و 26 درصد موارد فاقد پوسیدگی وجود داشتند (0/001 > p value). همچنین کلنی های کاندیدا آلبیکانس در 86 درصد موارد پوسیدگی زودرس دوران کودکی و 13 درصد موارد فاقد پوسیدگی مشاهده شدند (0/001 > p value).نتیجه گیری: اارتباط مستقیمی بین استرپتوکوکوس موتانس و کاندیدا آلبیکانس با پوسیدگی زودرس دوران کودکی وجود دارد.